Lijnen en reflecties: zo krijgt je stadsfoto diepte
Lijnen en reflecties: zo krijgt je stadsfoto diepte

Lijnen en reflecties: zo krijgt je stadsfoto diepte

Een foto is plat, de stad is dat niet. Alles wat je in een workshop leert over compositie komt neer op een vraag: hoe krijg je de derde dimensie terug in een vlak beeld? Drie antwoorden die met elke telefoon werken.

Leidende lijnen

Een lijn die van de rand van het beeld naar binnen loopt, trekt het oog mee. Een stoeprand, een leuning, een rij lantaarns, de rand van een gebouw. Zet die lijn in een hoek, niet horizontaal, en laat hem eindigen bij het onderwerp. Kijk in het voorbeeld hoe de gebogen gevel je blik naar het licht leidt.

Gebogen lijnen van de gevel van TivoliVredenburg in Utrecht, gemaakt met een smartphone
TivoliVredenburg, Utrecht. De gebogen lijnen nemen je mee naar het licht boven. Samsung S10.

Voorgrond, middengrond, achtergrond

Zet iets dichtbij in beeld: een paaltje, een tak, een schouder. Daarachter je onderwerp, daarachter de stad. Drie lagen geven diepte. Met de groothoeklens van je telefoon kun je heel dichtbij een voorgrond gaan staan terwijl de achtergrond scherp blijft.

Groothoekfoto van de hal van Utrecht Centraal met reflectie in de vloer
Utrecht Centraal. De vloer is de voorgrond, de reizigers de middengrond, het dak de achtergrond. Groothoek op een Samsung S10.

Reflecties

Water is het makkelijkst: een gracht, een plas, de Hofvijver. Hou je telefoon laag, vlak boven het water, en tik om scherp te stellen op de spiegeling. Bij weinig wind krijg je een tweede stad ondersteboven. Bij wind wordt het een schilderij, ook mooi.

Het Binnenhof gespiegeld in de Hofvijver in Den Haag
De Hofvijver in Den Haag met het Binnenhof. Laag bij het water blijven is het hele geheim.

Wat je nodig hebt

Niets, behalve je telefoon en de bereidheid om te hurken. Voor lange sluitertijden bij weinig licht helpt een klein flexibel statief en een selfieknop om af te drukken zonder de telefoon aan te raken. In de workshop in Utrecht lopen we precies langs de plekken op deze foto’s.

Maarten van Apeldoorn